Sunday, June 10, 2012

while i was young..

masa kekecik dulu, aku tak de kawan sekampung pun.. tapi kakak aku ramai kawan.. balik sekolah je, dia mesti nak merayap g umah kawan.. yang pasti aku kene jadi bodyguard dia lah.. nak g sesorang dia takut kot.. time ni aku baru 5/6 tahun..
memula ok la kut, main kejar-kejar je pun.. aku pun tak ingat sangat sebab tak best pun..
lame-lama aku dah start bosan.. sebab, alaaaa pegi jalan kaki jauh-jauh last2 kene balik rumah juga.. aku dah start tak nak ikut kakak aku.. dia pun tak pergi lah, da aku taknak temankan..

aku tak tau nape aku camgitu.. 'pegi penat2 jalan kaki jauh2, pastu kene balik rumah juga, baik tak payah pegi, duduk je kat umah..'

sikap ni lekat sampai sekarang.. jakun pun ade aku ni.. kuar g memana aku akan sampai balik rumah dalam masa dua jam.. paling lama pun 3 jam.. taktau lah, aku bosan kut jalan lama-lama.. akibatnye?? aku lagi senang kemas lipat baju kat rumah, dari stay kat meting kat sekolah.. aku lagi senang bace novel dari tgk wayang.. dulu aku suke juga tgk wayang tapi skrg memang tak la..


aku anggap ini perubahan usia.. kematangan... ecehhhh~
 
;